fbpx

Als het even niet gaat, wees dan lief voor jezelf.

Een veel gehoorde uitspraak. Misschien voor jou ook wel. Ik hoor hem vooral wanneer ik aan mensen om mij heen aangeef dat het even niet zo lekker gaat. Even lief voor mijzelf zijn.

Het klinkt zo makkelijk: “lief voor jezelf zijn”, maar toch lukt het mij niet altijd, omdat ik vind dat ik mij niet moet aanstellen, gewoon door moet gaan of gewoon mijn kop in het zand moet steken. Toch merk ik, wanneer ik tóch even lief voor mijzelf ben, er een last van mijn schouders valt. Een last die ik even geen aandacht meer hoef te geven, omdat ik mijzelf de vrijheid gunde om lief voor mijzelf te zijn.

Wanneer dan?

Wanneer moet ik lief voor mijzelf zijn? Dat zijn vaak de momenten waarop ik alleen maar aan het kniezen ben, piekeren en alleen de negatieve dingen maar kan zien, i.p.v. de positieve dingen.
Die momenten, ze zijn per maand op 1 hand te tellen, zijn nog een uitstulpsel van mijn depressie periode. Ze mogen er zijn, het is okay, maar ik moet wel duidelijk tegen mijzelf zeggen dat het een moment is en dat het niet altijd zo blijft.

Dat laatste vind ik moeilijk. Ik kan al snel beren op de weg zien en moet er echt moeite voor doen om die gedachtegang om te draaien.
Ook ik heb last van het ‘gras is groener bij de buren’ syndroom. Ik trek me snel iets aan van hoe goed het bij een ander gaat, niet eens vanuit misgunning, maar mee vanuit een gemis bij mijzelf.

En daar kan ik wat aan doen

Sterker nog, daar wíl ik iets aan doen! Ik wil mij niet zo voelen en daarom kies ik er zo nu en dan voor om volledige offline te zijn (bijvoorbeeld), maar ik kan ook gewoon even niet met mijn gezicht op stories verschijnen of even niet appen met mensen.
Even geen contact met de buitenwereld, maar terug naar mijzelf.

Hoe ik dat doe?

  • Ik leg mijn telefoon weg en ga iets doen waar ik op dát moment zin in heb.
  • Ik laat Rik weten dat het even niet lekker gaat en die weet dan vaak genoeg.
  • Jankmuziek gaat aan en ik zorg dat alle emoties uit mijn lijf gaan.
  • Vervolgens zorg ik voor comfortfood. Niet eens altijd chocola, maar dit kan ook fruit zijn. Al hou ik mezelf voor de gek als ik zeg dat het vaker fruit dan chocola is 😉
  • Netflix, Sims 4.. alles wat mijn gedachtes maar even verzet
  • Schrijven, schrijven, schrijven en mediteren.

En door..

Ik ben er van overtuigd dat ik het weer los moet laten om door te kunnen gaan. Dat probeer ik, na deze stappen, dan ook te doen.
Dit lukt uiteraard niet altijd, maar wanneer dit wel lukt, zorg ik dat ik er de volgende dag keihard voor ga.
Ik heb tenslotte een doel en ik wil ergens naartoe.

Dus zo zit ik ook nu, terwijl ik deze blog schrijf, weer even in deze modus. Ik heb heimwee naar de vakantie, manlief is een nacht van huis en er kwam ineens een realitycheck. We zitten écht in Bergen op Zoom. We gaan hier (voorlopig) niet meer weg.

Het is okay. Het is goed. Het komt goed. Het komt ALTIJD goed.
Zo niet, dan toch.

Open chat
1
Hi! Kan ik je helpen?
Powered by